شمارهٔ ۲۴۱

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۲۴۳از چرخ تنک حوصله، پروا چه کند کس؟
2. شمارهٔ ۲۴۴غنچه دیدی و دل تنگ ندیدی، افسوس
3. شمارهٔ ۲۴۵نمی کشد، دل ما را به دام و دانهٔ خویش
4. شمارهٔ ۲۴۶نمی بینم به مسجد رونق، از دلمرده اصحابش
5. شمارهٔ ۲۴۷برده شوریدگیم از خود و صهبا در پیش
6. شمارهٔ ۲۴۸لقمه ای را ممسک از آزادگان دارد دریغ
7. شمارهٔ ۲۴۹سرفرازی طلب از همّت مردانهٔ عشق
8. شمارهٔ ۲۵۰ای آنکه زدی بر قدح، امروز مرا سنگ