پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۸۰۱

از ما نهان ز فرط ظهوری، چه فایده؟

دایم میان جانی و دوری، چه فایده؟

کام و لبی کجاست که نوشد شراب تو؟

خود مست و خود شراب طهوری چه فایده؟

کس چون حریف جلوهٔ هر جایی تو نیست

گه نوری و گه آتش طوری چه فایده

گیرم کنند چارهٔ شوریدگان تو

ای نوبهار، مایه شوری چه فایده؟

جانسوز ناله های حزین بی اثر نبود

از جام حسن مست غروری چه فایده؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۰۳عشق تو بانگ زد به زمین و زمان همه
  2. شمارهٔ ۸۰۴سوی محراب شدم با می ناب آلوده
  3. شمارهٔ ۸۰۵لعل لب او تا به لب جام رسیده
  4. شمارهٔ ۸۰۶گل را ورقم رونق بازار شکسته
  5. شمارهٔ ۸۰۷سحر آمد ندا ز میخانه
  6. شمارهٔ ۸۰۸صبوحی از چمن مستانه پیراهن قبا کرده
  7. شمارهٔ ۸۰۹خوش تلخ عتاب آمده ای حرف به جا چه؟
  8. شمارهٔ ۸۱۰دوشین چو شفق بودم، خون جگر آلوده
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.