پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۷۳۲

خرقه را در گرو ساغر لبریز کنیم

ما خراباتی و رندیم چه پرهیز کنیم؟

گر صبا بگذرد از تربت ما سوختگان

به هوای رخ زیبای تو گلبیز کنیم

ما که موریم مددگر رسد از خسرو عشق

تختهٔ مشق ستم، سینهٔ پروبزکنیم

گر رسد بر سر ما خسرو شیرین حرکات

سرچه باشد که غبار ره شبدیز کنیم؟

خون ما ریزد اگر ساقی گل چهره به خاک

نوحه بر خویش به بانگ طرب انگیز کنیم

فتنه می بارد از آن نرگس مستانه حزین

به که جا در شکن زلف دلاویز کنیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۳۴حساب از سختی آرام فرسا برنمی دارم
  2. شمارهٔ ۷۳۵دل به آب خضر و عمر جاودان نسپرده ایم
  3. شمارهٔ ۷۳۶لب عرض شکوه خامش نه ز بیم غیر دارم
  4. شمارهٔ ۷۳۷نمی آید به راه شوخ طنازی که من دارم
  5. شمارهٔ ۷۳۸سحر اشکم خروشان بود و آهم شیون افکن هم
  6. شمارهٔ ۷۳۹تا دیده ام آن طرّهٔ طرّار، پریشان
  7. شمارهٔ ۷۴۰محبّت برتر آمد از چه و چون
  8. شمارهٔ ۷۴۱اگر خورشید را در زیر دامان می توان کردن
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.