پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۷۳۶

لب عرض شکوه خامش نه ز بیم غیر دارم

ز تو بی وفا ستمگر چه امید خیر دارم

من کعبه رانده را دل به کجا فروشد آیا؟

نه لیاقت برهمن نه سزای دیر دارم

همه جا روم ولیکن ننهم برون ز دل پای

قدمی چو نقطه بر جا قدمی به سیر دارم

دل من ز نور احمد به چراغ طور خندد

نه قفای طلحه گیرم نه سر زبیر دارم

سر سدره برفرازد ز حزین نیم بسمل

هله عرشیان که از دل پر و بال طیر دارم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۳۸سحر اشکم خروشان بود و آهم شیون افکن هم
  2. شمارهٔ ۷۳۹تا دیده ام آن طرّهٔ طرّار، پریشان
  3. شمارهٔ ۷۴۰محبّت برتر آمد از چه و چون
  4. شمارهٔ ۷۴۱اگر خورشید را در زیر دامان می توان کردن
  5. شمارهٔ ۷۴۲چه خوش است با خیال تو نهفته رازکردن
  6. شمارهٔ ۷۴۳شمع را شعله، مسلسل ز دل آید بیرون
  7. شمارهٔ ۷۴۴کار دل خام شد از سوزش بسیار چنین
  8. شمارهٔ ۷۴۵ساقی مده خمارم در انتظار چندین
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.