پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۷۴۵

ساقی مده خمارم در انتظار چندین

گلشن وفا ندارد، گل اعتبار چندین

هر بوالهوس ز تیغت صد زخم کاریش هست

اخلاص جان سپاران نامد به کار چندین

پروای دل نداری کس در غمت چه سازد؟

زبن پیشتر نبودی ناسازگار چندین

گشت از شمیم خطت شیدا دماغ عقلم

شوریدگی نیارد بوی بهار چندین

یارب چه حالت است این کاول نبود در عشق

جان ناشکیب زینسان، دل بی قرار چندین

رفتی و بر دل از تو صد کوه غم به جا ماند

ظالم چه سان سر آرم بی غمگسار چندین؟

خاکم هوا گرفت و دارم به دل هوایت

بنیاد عشق نبود ناپایدار چندین

از وعده وصالی آزادکن حزین را

صید کمند غم را مپسند زار چندین

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۴۷آیین عشق چیست؟ دلیرانه سوختن
  2. شمارهٔ ۷۴۸زهد ما با می گلفام چه خواهد بودن؟
  3. شمارهٔ ۷۴۹خودی بردار از پیش نظر حسن دلارا بین
  4. شمارهٔ ۷۵۰نیست دل را هوس دل شکنی بهتر ازین
  5. شمارهٔ ۷۵۱ز فیض آبرو سبز است، نخل مدعای من
  6. شمارهٔ ۷۵۲ز خط گلعذاران است سودایی دماغ من
  7. شمارهٔ ۷۵۳ای درد تو یار جانی من
  8. شمارهٔ ۷۵۴گلگونهٔ بهار است خوناب دیدهٔ من
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.