پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۷۴۸

زهد ما با می گلفام چه خواهد بودن؟

آبروی خرد خام چه خواهد بودن؟

گر شود نیم نفس فرصت بال افشانی

انتقام قفس و دام چه خواهد بودن؟

ابر دامن کش و گلشن خوش و ساقی ست کریم

خارخار غم ایام چه خواهد بودن؟

در محیطی که زند موج عطا، گوهر فیض

آرزوی من ناکام چه خواهد بودن؟

وقت خود خوش گذران با می و معشوق حزین

کس چه داند که سرانجام چه خواهد بودن؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۵۰نیست دل را هوس دل شکنی بهتر ازین
  2. شمارهٔ ۷۵۱ز فیض آبرو سبز است، نخل مدعای من
  3. شمارهٔ ۷۵۲ز خط گلعذاران است سودایی دماغ من
  4. شمارهٔ ۷۵۳ای درد تو یار جانی من
  5. شمارهٔ ۷۵۴گلگونهٔ بهار است خوناب دیدهٔ من
  6. شمارهٔ ۷۵۵دیدی چهاکرد، غم با دل من؟
  7. شمارهٔ ۷۵۶این لاله نیست بر سر مشت غبار من
  8. شمارهٔ ۷۵۷نمودی جلوه ای شیرین شمایل در خیال من
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.