پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۷۲۸

شد فاش ز گلبرگ لبت راز نهانم

من غیر نی ای نیستم، از توست فغانم

جز پرتو رخسار تو ای جان جهان نیست

در پردهٔ پنهانم و در عین عیانم

گاهی به حرم می کشیم گه به خرابات

ای تار سر زلف تو، درگردن جانم

جز روی تو منظور ندارم، همه بینم

چون غیر تو موجود ندانم، همه دانم

گر دوزخ حرمان بودم جای وگر خلد

در راه تو باشد دل و جان نگرانم

کارم همه شب آه و فغان بر سر کوی است

شاید که شبی گوش کنی آه و فغانم

درمیکده عشق حزین نقش دویی نیست

خود بادهٔ سر جوشم و خود پیر مغانم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۳۰در دهر حرامی زده شد سحر حلالم
  2. شمارهٔ ۷۳۱پر و بال تذروان محبت بسته دیوانم
  3. شمارهٔ ۷۳۲خرقه را در گرو ساغر لبریز کنیم
  4. شمارهٔ ۷۳۳ز چشمم آستین بردار تا سیل دمان ریزم
  5. شمارهٔ ۷۳۴حساب از سختی آرام فرسا برنمی دارم
  6. شمارهٔ ۷۳۵دل به آب خضر و عمر جاودان نسپرده ایم
  7. شمارهٔ ۷۳۶لب عرض شکوه خامش نه ز بیم غیر دارم
  8. شمارهٔ ۷۳۷نمی آید به راه شوخ طنازی که من دارم
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.