پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۷۲۶

چقدر ز کلک و نامه، خبر نهان فرستم

به تو ناله سنج، خواهم نی استخوان فرستم

گل سجده ای که زیبد سر عرش تکیه گاهش

ز نیاز جبهه سایان، به تو سر گران فرستم

نشود اگر به سینه، ره قاصد نفس گم

دو سه حرف خون چکانی به تو ارمغان فرستم

ز معاشران دیرین نکند وفا فراموش

قدحی به پارسایان، ز می مغان فرستم

به دو روز عشق بازی ز بلند همّتی ها

به ذخیره سازی دل، غم جاودان فرستم

نزنم به کین گیتی، سر زلف آه شانه

چه طرازم آتشی را که به نیستان فرستم؟

ادبم نمی گذارد پی عذر میگساری

که به خاکبوس توبه، لب می چکان فرستم

ندهم به جیب دل جا، رگ و ریشه هوس را

به عطیه خار خشکی چه به گلستان فرستم؟

غزل حزین شکفته ز بهار طبع رنگین

به مشام بو شناسان گل بی خزان فرستم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۲۸شد فاش ز گلبرگ لبت راز نهانم
  2. شمارهٔ ۷۲۹از وضع زخود رفتگی یار خرابم
  3. شمارهٔ ۷۳۰در دهر حرامی زده شد سحر حلالم
  4. شمارهٔ ۷۳۱پر و بال تذروان محبت بسته دیوانم
  5. شمارهٔ ۷۳۲خرقه را در گرو ساغر لبریز کنیم
  6. شمارهٔ ۷۳۳ز چشمم آستین بردار تا سیل دمان ریزم
  7. شمارهٔ ۷۳۴حساب از سختی آرام فرسا برنمی دارم
  8. شمارهٔ ۷۳۵دل به آب خضر و عمر جاودان نسپرده ایم
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.