پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۷۲۴

بر آن سرم که غم تازه در کنار کشم

ز داغ عشق به دل طرح لاله زار کشم

بسی کشیدم از آسودگی خمار بس است

سری به آن مژه های جگر فشارکشم

ز کوی عشق توان خاک تا به لب مالید

چه منت ازکرم خلق روزگارکشم؟

به یس تن ندهد اشتیاق روزافزون

اگر به راه تو تا حشر انتظارکشم

ز دیده ای که پر از خون حسرت است حزین

پیاله بر رخ آن آتشین عذار کشم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۲۶چقدر ز کلک و نامه، خبر نهان فرستم
  2. شمارهٔ ۷۲۷محیط گوهری از اشک طوفان زای خود دارم
  3. شمارهٔ ۷۲۸شد فاش ز گلبرگ لبت راز نهانم
  4. شمارهٔ ۷۲۹از وضع زخود رفتگی یار خرابم
  5. شمارهٔ ۷۳۰در دهر حرامی زده شد سحر حلالم
  6. شمارهٔ ۷۳۱پر و بال تذروان محبت بسته دیوانم
  7. شمارهٔ ۷۳۲خرقه را در گرو ساغر لبریز کنیم
  8. شمارهٔ ۷۳۳ز چشمم آستین بردار تا سیل دمان ریزم
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.