پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۶۰

ای طرّه برافشانده، خدا را ز گدا پرس

احوال پریشانی ما را ز صبا پرس

تا کی گذری از بر ما مست تغافل

یک بار ز حال دل شیدایی ما پرس

ای برق به خرمن زده، از خار میندیش

حال دل زار، از لب هر برگ گیا پرس

گر بی سر و سامانی صحرای جنون را

خواهی که بدانی، ز من آبله پا پرس

افتاد اها حزین در قدم محمل نازت

بی تابی حال دل او را ز درا پرس

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۶۲ای ساقی صبوح نجات از خمار بخش
  2. شمارهٔ ۵۶۳گر نشد جان و دلم از رخ زیبای تو خوش
  3. شمارهٔ ۵۶۴دارم ز ریزش مژه، جیب و کنار خوش
  4. شمارهٔ ۵۶۵برقع طرف نگردد، با آتشین عذارش
  5. شمارهٔ ۵۶۶پشتم چو تیغ خم شد، از بار جوهر خویش
  6. شمارهٔ ۵۶۷دارم ز داغ دل چمنی در کنار خویش
  7. شمارهٔ ۵۶۸باید از نالهءجانکاه عصا دارد پیش
  8. شمارهٔ ۵۶۹بی نشانی همه شان است به عنقا مفروش
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.