پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۳۱

در حضرت شاهان، دل گمراه نگهدار

پاس ادب خاطر آگاه نگهدار

مستند به یک جرعه حریفان صبوحی

ساقی قدحی نذر شبانگاه نگهدار

مرغی که شکستی پر و بالش به اسیری

خواه از قفس آزاد کنش، خواه نگهدار

بر جور بیفزا، مشکن قدر عزیزان

یوسف مفروش و به ته چاه نگهدار

پا می کشد از بزم تو، دریاب حزین را

دستی به سر شمع سحرگاه نگهدار

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۳۳کام طمع ز لذت دنیا نگاه دار
  2. شمارهٔ ۵۳۴ای دل، به ناله از جگر خاره خون برآر
  3. شمارهٔ ۵۳۵ای صبا نکته ای از لعل شکربار بیار
  4. شمارهٔ ۵۳۶ای دل همه لافی سخن حوصله بگذار
  5. شمارهٔ ۵۳۷بی تو در پیرهن نامیه، خار است بهار
  6. شمارهٔ ۵۳۸سبز شد خط لبّ یار، بهار است بهار
  7. شمارهٔ ۵۳۹هر سو به جلوه بردی، صبر و قرار دیگر
  8. شمارهٔ ۵۴۰من خراباتیم ای شوخ، مرا یار مگیر
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.