پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۳۲

برکف، دل سی پارهٔ عشّاق نگهدار

حرز تن و جان، این کهن اوراق نگهدار

زان تیغ که آلوده به خون دگران است

ما را بکش و غیرت عشاق نگهدار

ترسم که رسد یار و من از خود شده باشم

ای صبر، عنان دل مشتاق نگهدار

در چشم عدو راست نشانتر ز خدنگند

خم گشته قدان را چو کمان، طاق نگهدار

کی چشم و دل بوالهوسان محرم عشق است؟

ناموس غم، ای خسرو آفاق نگهدار

در خلوت آیینه حزین ، جای نفس نیست

با صافدلان صحبت اشراق نگهدار

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۳۴ای دل، به ناله از جگر خاره خون برآر
  2. شمارهٔ ۵۳۵ای صبا نکته ای از لعل شکربار بیار
  3. شمارهٔ ۵۳۶ای دل همه لافی سخن حوصله بگذار
  4. شمارهٔ ۵۳۷بی تو در پیرهن نامیه، خار است بهار
  5. شمارهٔ ۵۳۸سبز شد خط لبّ یار، بهار است بهار
  6. شمارهٔ ۵۳۹هر سو به جلوه بردی، صبر و قرار دیگر
  7. شمارهٔ ۵۴۰من خراباتیم ای شوخ، مرا یار مگیر
  8. شمارهٔ ۵۴۱می کند دل در خم زلف تو زاری بیشتر
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.