پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۳۴

ای دل، به ناله از جگر خاره خون برآر

با می، دمار از خرد ذوفنون برآر

شیرین به کام خسرو و ناکام کوهکن

ای رشک، تیغی از کمر بیستون برآر

از نیشتر علاج رگ جان خویش کن

ز الماس، کام خاطر داغ درون برآر

در پای خم نشین و می لعل نوش کن

دست ستیزه با فلک نیلگون برآر

مپسند زیر دست فلک خویش را حزین

از آستین خرقه می لاله گون برآر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۳۶ای دل همه لافی سخن حوصله بگذار
  2. شمارهٔ ۵۳۷بی تو در پیرهن نامیه، خار است بهار
  3. شمارهٔ ۵۳۸سبز شد خط لبّ یار، بهار است بهار
  4. شمارهٔ ۵۳۹هر سو به جلوه بردی، صبر و قرار دیگر
  5. شمارهٔ ۵۴۰من خراباتیم ای شوخ، مرا یار مگیر
  6. شمارهٔ ۵۴۱می کند دل در خم زلف تو زاری بیشتر
  7. شمارهٔ ۵۴۲ساقی به لبم بادهٔ پالیده فروبار
  8. شمارهٔ ۵۴۳از کمال خویش نالم نی ز جور روزگار
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.