پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۳۰

اثر چون نیست در فریاد ما، پاس نفس بهتر

ازین بیهوده نالی صد ره، افغان جرس بهتر

ز هر بلبل نوایی برنخیزد، صید زاغ اولی

همایی کو نبخشد دولتی از وی مگس بهتر

ز جام التفات آن تغافل پیشه در تابم

شراب نارس ای دل از نگاه نیم رس بهتر

نمی خواهم که چرخ سفله باشد با منش مهری

ز داد آسمان فریاد بی فریاد رس بهتر

حزین ، از مردم دنیانیی، پایی به دامن کش

ز باغی کآشیان زاغ شد کنج قفس بهتر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۳۲برکف، دل سی پارهٔ عشّاق نگهدار
  2. شمارهٔ ۵۳۳کام طمع ز لذت دنیا نگاه دار
  3. شمارهٔ ۵۳۴ای دل، به ناله از جگر خاره خون برآر
  4. شمارهٔ ۵۳۵ای صبا نکته ای از لعل شکربار بیار
  5. شمارهٔ ۵۳۶ای دل همه لافی سخن حوصله بگذار
  6. شمارهٔ ۵۳۷بی تو در پیرهن نامیه، خار است بهار
  7. شمارهٔ ۵۳۸سبز شد خط لبّ یار، بهار است بهار
  8. شمارهٔ ۵۳۹هر سو به جلوه بردی، صبر و قرار دیگر
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.