پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۵۶

در دل غم آن لاله عذار است ببینید

این باده که بی رنج خمار است ببینید

شد چشم مرا نکهت پیراهن یوسف

گردی که از آن راهگذار است ببینید

جان تازه کند لفظ خوش و معنی رنگین

حسنی که در آن خط غبار است ببینید

آن یار که چاک است ازو جامهٔ جان ها

آسایش آغوش وکنار است ببینید

مستغرق وصلند درین بزم حریفان

دل آینه، یار آینه دار است ببینید

در آرزوی بلبل بی بال و پر ما

گلها همه آغوش و کنار است ببینید

در پردهء زلف است تجلّی گه رویش

شمعی که فروغ شب تار است ببینید

در راه وفا حال پریشان حزین را

کاشفته تر از طره یار است ببینید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۵۸از ما فلک دون چه به یغما بستاند؟
  2. شمارهٔ ۳۵۹خواهم به دل آن نرگس مستانه در افتد
  3. شمارهٔ ۳۶۰زهر غم هجر تو به جان کارگر افتاد
  4. شمارهٔ ۳۶۱بی پا و سر ز قدر و شرف کام می برد
  5. شمارهٔ ۳۶۲از پرده چو خواهد، گل رخسار برآرد
  6. شمارهٔ ۳۶۳کشم چو آه، دل ناتوان بیاساید
  7. شمارهٔ ۳۶۴اگر نسیم نباشد که زلف بگشاید؟
  8. شمارهٔ ۳۶۵صباحت کو که گل را بر سرم شور جنون سازد؟
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.