پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۲۰

ای یوسف مصر از تو گرفتار محبت

عیسی به تمنای تو، بیمار محبت

در راه غمت هست به کف جان جهانی

گرم است به سودای تو، بازار محبت

تاریکتر از شب بود از هجر تو روزم

ای روشنی دیده بیدار محبت

کفرم بود آرایش رخسارهٔ ایمان

بستهست دل از زلف تو، زنار محبت

دریاب دلم را به تَهِ جرعه نگاهی

ای ساقی پیمانهٔ سرشار محبت

در وادی آسودگیم وانگذاری

رحمی به من ای قافله سالار محبت

از سر نرود شمع صفت افسر داغم

بر سر زده ام لالهٔ گلزار محبّت

تا سر نشود خاک سر کوی تو ما را

آسان نشود عقده دشوار محبت

افغان اسیران نبرد راه به جایی

این نغمه تراود ز رگ تار محبت

شیرازهٔ اوراق دو عالم بود از عشق

پشت دو جهان است به دیوار محبت

نگرفت حزین کس به جوی، دین و دلت را

ای مایه کساد سر بازار محبّت

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۲۲ز لنگر دل دیوانه، عشق بند گسست
  2. شمارهٔ ۲۲۳در طینتم از بس که رگ و ریشه، وفا داشت
  3. شمارهٔ ۲۲۴صد جان به حسرت سوختی، آهی ز جایی برنخاست
  4. شمارهٔ ۲۲۵دور از در تو روضه ی رضوان به ما نساخت
  5. شمارهٔ ۲۲۶گل خزان زده ام، زندگی ملال من است
  6. شمارهٔ ۲۲۷گرچه پیمانه ی می مشرق نور دگر است
  7. شمارهٔ ۲۲۸مستان، شب غم رفت و سحرگاه فتوح است
  8. شمارهٔ ۲۲۹رخسار تو را تازگی از چشم تر کیست؟
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.