پرش به محتوای اصلی
هاتف اصفهانی هاتف اصفهانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰

هر شب به تو با عشق و طرب می‌گذرد

بر من زغمت به تاب و تب می‌گذرد

تو خفته به استراحت و بی تو مرا

تا صبح ندانی که چه شب می‌گذرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲دست ساقی ز دست حاتم خوشتر
  2. رباعی شمارهٔ ۱۳ای مستمعان را ز حدیث تو سرور
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴باز آی و به کوی فرقتم فرد نگر
  4. رباعی شمارهٔ ۱۵باز آی و دلم ز هجر پردرد نگر
  5. رباعی شمارهٔ ۱۶دارم ز غم فراق یاری که مپرس
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷مهجور تو را شب خیالی که مپرس
  7. رباعی شمارهٔ ۱۸دارم ز جدایی غزالی که مپرس
  8. رباعی شمارهٔ ۱۹بس مرد که لاف می‌زد از مردی خویش
همه‌ی رباعیات ←

هاتف اصفهانی درباره‌ی هاتف اصفهانی

سید احمد حسینی متخلص به هاتف از شاعران قرن دوازدهم و دوران زندیه و افشاریه است. وی درنیمهٔ اول قرن دوازدهم هجری در شهر اصفهان متولد شد. اصلیت وی از اردوباد آذربایجان بوده است. وی در زادگاهش به کسب علوم متداول خاصه طب و حکمت پرداخت و با آذر بیگدلی و صباحی بیدگلی و رفیق اصفهانی معاصر و معاشر بود که همگی آنان از شاگردان م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.