پرش به محتوای اصلی
هاتف اصفهانی هاتف اصفهانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴

باز آی و به کوی فرقتم فرد نگر

وز درد فراق چهره‌ام زرد نگر

از مرگ دوای درد خود می‌طلبم

بیمار نگر دوانگر درد نگر

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۶دارم ز غم فراق یاری که مپرس
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷مهجور تو را شب خیالی که مپرس
  3. رباعی شمارهٔ ۱۸دارم ز جدایی غزالی که مپرس
  4. رباعی شمارهٔ ۱۹بس مرد که لاف می‌زد از مردی خویش
  5. رباعی شمارهٔ ۲۰دلخسته‌ام از ناوک دلدوز فراق
  6. رباعی شمارهٔ ۲۱ای در حرم و دیر ز تو صد آهنگ
  7. رباعی شمارهٔ ۲۲آن گل که چو من هزار دارد بلبل
  8. رباعی شمارهٔ ۲۳اکنون که زمین شد ز بهاران همه گل
همه‌ی رباعیات ←

هاتف اصفهانی درباره‌ی هاتف اصفهانی

سید احمد حسینی متخلص به هاتف از شاعران قرن دوازدهم و دوران زندیه و افشاریه است. وی درنیمهٔ اول قرن دوازدهم هجری در شهر اصفهان متولد شد. اصلیت وی از اردوباد آذربایجان بوده است. وی در زادگاهش به کسب علوم متداول خاصه طب و حکمت پرداخت و با آذر بیگدلی و صباحی بیدگلی و رفیق اصفهانی معاصر و معاشر بود که همگی آنان از شاگردان م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.