هاتف اصفهانی
رباعی شمارهٔ ۱۸
دارم ز جدایی غزالی که مپرس
در جان و دل اندوه و ملالی که مپرس
گوئی چه بود درد تو دردی که مگوی
پرسی چه بود حال تو حالی که مپرس
هاتف اصفهانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۲۰دلخسته‌ام از ناوک دلدوز فراق
- رباعی شمارهٔ ۲۱ای در حرم و دیر ز تو صد آهنگ
- رباعی شمارهٔ ۲۲آن گل که چو من هزار دارد بلبل
- رباعی شمارهٔ ۲۳اکنون که زمین شد ز بهاران همه گل
- رباعی شمارهٔ ۲۴از جور بتی ز عمر خود سیر شدم
- رباعی شمارهٔ ۲۵از عشق تو جان بی قراری دارم
- رباعی شمارهٔ ۲۶اول بودت برم گذر مسکن هم
- رباعی شمارهٔ ۲۷زان روز که شد بنای این نه طارم
درباره‌ی هاتف اصفهانی
سید احمد حسینی متخلص به هاتف از شاعران قرن دوازدهم و دوران زندیه و افشاریه است. وی درنیمهٔ اول قرن دوازدهم هجری در شهر اصفهان متولد شد. اصلیت وی از اردوباد آذربایجان بوده است. وی در زادگاهش به کسب علوم متداول خاصه طب و حکمت پرداخت و با آذر بیگدلی و صباحی بیدگلی و رفیق اصفهانی معاصر و معاشر بود که همگی آنان از شاگردان م...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.