پرش به محتوای اصلی
هاتف اصفهانی هاتف اصفهانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵

باز آی و دلم ز هجر پردرد نگر

در سینهٔ گرمم نفس سرد نگر

در گوشهٔ بی‌مو نسیم تنها بین

در زاویهٔ بی‌کسیم فرد نگر

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷مهجور تو را شب خیالی که مپرس
  2. رباعی شمارهٔ ۱۸دارم ز جدایی غزالی که مپرس
  3. رباعی شمارهٔ ۱۹بس مرد که لاف می‌زد از مردی خویش
  4. رباعی شمارهٔ ۲۰دلخسته‌ام از ناوک دلدوز فراق
  5. رباعی شمارهٔ ۲۱ای در حرم و دیر ز تو صد آهنگ
  6. رباعی شمارهٔ ۲۲آن گل که چو من هزار دارد بلبل
  7. رباعی شمارهٔ ۲۳اکنون که زمین شد ز بهاران همه گل
  8. رباعی شمارهٔ ۲۴از جور بتی ز عمر خود سیر شدم
همه‌ی رباعیات ←

هاتف اصفهانی درباره‌ی هاتف اصفهانی

سید احمد حسینی متخلص به هاتف از شاعران قرن دوازدهم و دوران زندیه و افشاریه است. وی درنیمهٔ اول قرن دوازدهم هجری در شهر اصفهان متولد شد. اصلیت وی از اردوباد آذربایجان بوده است. وی در زادگاهش به کسب علوم متداول خاصه طب و حکمت پرداخت و با آذر بیگدلی و صباحی بیدگلی و رفیق اصفهانی معاصر و معاشر بود که همگی آنان از شاگردان م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.