پرش به محتوای اصلی
هاتف اصفهانی هاتف اصفهانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹

یک لحظه کسی که با تو دمساز آید

یا با تو دمی همدم و همراز آید

از کوی تو گر سوی بهشتش خوانند

هرگز نرود وگر رود باز آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱یارب رود از تنم اگر جان چه شود
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲دست ساقی ز دست حاتم خوشتر
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳ای مستمعان را ز حدیث تو سرور
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴باز آی و به کوی فرقتم فرد نگر
  5. رباعی شمارهٔ ۱۵باز آی و دلم ز هجر پردرد نگر
  6. رباعی شمارهٔ ۱۶دارم ز غم فراق یاری که مپرس
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷مهجور تو را شب خیالی که مپرس
  8. رباعی شمارهٔ ۱۸دارم ز جدایی غزالی که مپرس
همه‌ی رباعیات ←

هاتف اصفهانی درباره‌ی هاتف اصفهانی

سید احمد حسینی متخلص به هاتف از شاعران قرن دوازدهم و دوران زندیه و افشاریه است. وی درنیمهٔ اول قرن دوازدهم هجری در شهر اصفهان متولد شد. اصلیت وی از اردوباد آذربایجان بوده است. وی در زادگاهش به کسب علوم متداول خاصه طب و حکمت پرداخت و با آذر بیگدلی و صباحی بیدگلی و رفیق اصفهانی معاصر و معاشر بود که همگی آنان از شاگردان م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.