پرش به محتوای اصلی
هاتف اصفهانی هاتف اصفهانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱

یارب رود از تنم اگر جان چه شود

وز رفتن جان رهم ز هجران چه شود

مشکل شده زیستن مرا بی یاران

از مرگ شود مشکلم آسان چه شود

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳ای مستمعان را ز حدیث تو سرور
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴باز آی و به کوی فرقتم فرد نگر
  3. رباعی شمارهٔ ۱۵باز آی و دلم ز هجر پردرد نگر
  4. رباعی شمارهٔ ۱۶دارم ز غم فراق یاری که مپرس
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷مهجور تو را شب خیالی که مپرس
  6. رباعی شمارهٔ ۱۸دارم ز جدایی غزالی که مپرس
  7. رباعی شمارهٔ ۱۹بس مرد که لاف می‌زد از مردی خویش
  8. رباعی شمارهٔ ۲۰دلخسته‌ام از ناوک دلدوز فراق
همه‌ی رباعیات ←

هاتف اصفهانی درباره‌ی هاتف اصفهانی

سید احمد حسینی متخلص به هاتف از شاعران قرن دوازدهم و دوران زندیه و افشاریه است. وی درنیمهٔ اول قرن دوازدهم هجری در شهر اصفهان متولد شد. اصلیت وی از اردوباد آذربایجان بوده است. وی در زادگاهش به کسب علوم متداول خاصه طب و حکمت پرداخت و با آذر بیگدلی و صباحی بیدگلی و رفیق اصفهانی معاصر و معاشر بود که همگی آنان از شاگردان م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.