غزل شمارهٔ ۳۷

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۳۹دل عشاق روا نیست که دلبر شکند
2. غزل شمارهٔ ۴۰آن دلبر محمل‌نشین چون جای در محمل کند
3. غزل شمارهٔ ۴۱شب و روزی به پایان گر تو را در وصل یار آید
4. غزل شمارهٔ ۴۲امروز ما را گر کشی بی‌جرم از ما بگذرد
5. غزل شمارهٔ ۴۳گفتیم درد تو عشق است و دوا نتوان کرد
6. غزل شمارهٔ ۴۴تا ز جان و دل من نام و نشان خواهد بود
7. غزل شمارهٔ ۴۵گریه جانسوز مرا ناله ز دنباله نگر
8. غزل شمارهٔ ۴۶بر دست کس افتد چو تو یاری نه و هرگز