پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

غزلیات

شمارهٔ ۵۷

ای بر فلک رسیده خروش از سماع تو

پر در شده خزانه گوش از سماع تو

در خرمی درآمده جان از جمال تو

وز دائره برون شده هوش از سماع تو

بی گفت و گوی و زحمت ساقی شنیده بود

جان صد هزار نعره نوش از سماع تو

گردون هزار دیده به یک گوش می بداد

درخرمی چنان شده دوش از سماع تو

آنی که خرقه ضرب کند هر سپیده دم

این گنبد مرقع پوش از سماع تو

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۹ای مرا بیشه دوستداری تو
  2. شمارهٔ ۶۰ای صاحب آن دو زلف کوتاه
  3. شمارهٔ ۶۱ای بنسب شهریار وی بحسب پادشاه
  4. شمارهٔ ۶۲خاک را چاک زد ای دوست گیاه
  5. شمارهٔ ۶۳ای غمت اندر دلم آویخته
  6. شمارهٔ ۶۴ای همچو ماه پیشرو لشکر آمده
  7. شمارهٔ ۶۵ای آرزوی دیدهٔ بینا چگونه‌ای؟
  8. شمارهٔ ۶۶ای مونس جان من کجائی
همه‌ی غزلیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.