پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

غزلیات

شمارهٔ ۵۶

ای حلقه زلفین تو دام گل و سوسن

هستیم به بوی تو غلام گل و سوسن

زین سان که تو در عشق دو روئی و دورائی

خو پیش تو چون گویم نام گل و سوسن

از دولت رخسار و بنا گوش تو ای جان

امروز جهانیست به کام گل و سوسن

خورشید همه شاهان بهرام شه آن شه

کو خود خورد امروز نظام گل و سوسن؟

از جام لبالب کن و در ده که دراین وقت

بی باده نمی زیبد جام گل و سوسن

چون بنده حسن گفت مگر مدح شهنشه

زان پر زر ودر شد همه کام گل و سوسن

بی سکه شاه آمد از آن خوار و خجل رفت

زر زده و نقره خام گل و سوسن

باداش بقا تا نفس باد گذارد

بی زحمت آواز پیام گل و سوسن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۸ای ابر گلستان معالی کرم تو
  2. شمارهٔ ۵۹ای مرا بیشه دوستداری تو
  3. شمارهٔ ۶۰ای صاحب آن دو زلف کوتاه
  4. شمارهٔ ۶۱ای بنسب شهریار وی بحسب پادشاه
  5. شمارهٔ ۶۲خاک را چاک زد ای دوست گیاه
  6. شمارهٔ ۶۳ای غمت اندر دلم آویخته
  7. شمارهٔ ۶۴ای همچو ماه پیشرو لشکر آمده
  8. شمارهٔ ۶۵ای آرزوی دیدهٔ بینا چگونه‌ای؟
همه‌ی غزلیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.