پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

غزلیات

شمارهٔ ۲۱

دل کار هوات می بسازد

جان برگ عنات می بسازد

بد سازتر ازستم چه باشد

وین هم ز قضات می بسازد

یکتا دل من نساخت با خود

با زلف دو تاب می بسازد

می کش که خطات می بزیبد

میکن که جفات می بسازد

در گریه و آه سرد من کوش

کین آب و هوات می بسازد

بسیار بهی از آنچه بودی

یا دیدن مات می بسازد

در جسم و دلی و می ندانم

تا زین دو کجات می بسازد

خوش باش حسن که جای شکراست

غم برگ و نوات می بسازد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳از لعل آبدار تو پاسخ همی رسد
  2. شمارهٔ ۲۴مهرش از دل همی گذر نکند
  3. شمارهٔ ۲۵روح ز تو خوبتر به خواب نبیند
  4. شمارهٔ ۲۶یار چون عیسیم به ماه برد
  5. شمارهٔ ۲۷گر شمع تو بی زحمت پروانه بماند
  6. شمارهٔ ۲۸لبم از بوس او شکر چیند
  7. شمارهٔ ۲۹پسرا تا کی از این خواهد بود
  8. شمارهٔ ۳۰که بود جان که نه در بند وفای تو بود
همه‌ی غزلیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.