پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

غزلیات

شمارهٔ ۲۰

ایکه قدرت صد چو گردون آورد

دور گردون چون توئی چون آورد

رأی تو رسمی که آرد در جهان

همچو رویت خوب و میمون آورد

رنگ و بوی خلق و خلقت آسمان

گر نیارد ماه گردون آورد

آتش خشمت که بر کوه اوفتد

همچو لاله سنگ را خون آورد

جان ز جودت زر ناموزون برد

چون نثارت در موزون آورد

گفتم آرد سعی تو تشریف من

کی گمان بردم که اکنون آورد

گرچه بشکستم در این تشریف نیک

زان شکستم نیز بیرون آورد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۲دوش بر هندوی خود بدمستیی ترکانه کرد
  2. شمارهٔ ۲۳از لعل آبدار تو پاسخ همی رسد
  3. شمارهٔ ۲۴مهرش از دل همی گذر نکند
  4. شمارهٔ ۲۵روح ز تو خوبتر به خواب نبیند
  5. شمارهٔ ۲۶یار چون عیسیم به ماه برد
  6. شمارهٔ ۲۷گر شمع تو بی زحمت پروانه بماند
  7. شمارهٔ ۲۸لبم از بوس او شکر چیند
  8. شمارهٔ ۲۹پسرا تا کی از این خواهد بود
همه‌ی غزلیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.