پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

غزلیات

شمارهٔ ۵۸

بیا متاب ار زلف پرتابت بگیرم

مجوش ار جزع پرجوشت ببوسم

سفر کردم مگر چون بازگردم

به پرسش خوش در آغوشت ببوسم

مرا بر دوش خوش بد بار اندوه

که چون آیم بر و دوشت ببوسم

حدیثی گویمت در گوش نرمک

بدان حیلت بناگوشت ببوسم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۰نه وصل تو می دهد پناهم
  2. شمارهٔ ۶۱ز عشقت سینه پر سوز دارم
  3. شمارهٔ ۶۲می گلرنگ دوست می‌دارم
  4. شمارهٔ ۶۳یارب آن روی است یا صبح است یا ماه تمام
  5. شمارهٔ ۶۴بلای دل بسی دارم دوای دل نمی‌دانم
  6. شمارهٔ ۶۵چه میل است این که من سوی تو دارم
  7. شمارهٔ ۶۶به جان تو که به جان رهی نگاه مکن
  8. شمارهٔ ۶۷امید از وصل تو نتوان بریدن
همه‌ی غزلیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.