پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

غزلیات

شمارهٔ ۶۱

ز عشقت سینه پر سوز دارم

دلی از درد مهرت روز دارم

ز درد و حسرت وصل تو در دل

هزاران ناوک دلسوز دارم

چرا شمع طرب نفروزم از جان

که یاری چون تو جان افروز دارم

دو چشم از هجرت ای باغ بهاری

بسان ابر در نوروز دارم

شبی در وصل تو پیروزیم نیست

اگر چه طالعی پیروز دارم

چو از تو برنخوردم تا به امروز

پس امید کدامین روز دارم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۳یارب آن روی است یا صبح است یا ماه تمام
  2. شمارهٔ ۶۴بلای دل بسی دارم دوای دل نمی‌دانم
  3. شمارهٔ ۶۵چه میل است این که من سوی تو دارم
  4. شمارهٔ ۶۶به جان تو که به جان رهی نگاه مکن
  5. شمارهٔ ۶۷امید از وصل تو نتوان بریدن
  6. شمارهٔ ۶۸جانا به صبوح خرمی کن
  7. شمارهٔ ۶۹صبح است یا نور قمر یا آینه یا روست آن
  8. شمارهٔ ۷۰مردمان گوش کنید انده تنهائی من
همه‌ی غزلیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.