پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

غزلیات

شمارهٔ ۶۳

یارب آن روی است یا صبح است یا ماه تمام

یارب آن زلف است یا شام است یا از مشک دام

نی نه صبح است و نه شام است آن رخ زیبا و زلف

روی و زلف او کدام و صبح و شام آخر کدام

لعل گویا کی گشاید غره رومی چو صبح

مشک بو یا کی نماید طره هندوی شام

آن لب است آن یا شکر یا شهد یا آب حیات

آن بر است آن یاسمن یا یاسمین یا سیم خام

نه شکر گویم لبش رانه سمن خوانم برش

کاین دو را با آن لب و بر نیست تشبیهی تمام

از شکر چندان نیابد خلق دو رسته خوشاب

بر سمن رسته نبیند کس دو نار سیم فام

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۵چه میل است این که من سوی تو دارم
  2. شمارهٔ ۶۶به جان تو که به جان رهی نگاه مکن
  3. شمارهٔ ۶۷امید از وصل تو نتوان بریدن
  4. شمارهٔ ۶۸جانا به صبوح خرمی کن
  5. شمارهٔ ۶۹صبح است یا نور قمر یا آینه یا روست آن
  6. شمارهٔ ۷۰مردمان گوش کنید انده تنهائی من
  7. شمارهٔ ۷۱چو تو دلبر به زیبائی به عالم در که دید ای جان
  8. شمارهٔ ۷۲بیا کز جان و دل به در خوری تو
همه‌ی غزلیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.