پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

غزلیات

شمارهٔ ۱۵

یا جانم ازین قالب دلگیر برآرید

یا کامم از آن دلبر کشمیر برآرید

تا فاش شود قصه دیوانگی ما

یک روز مرا بسته به زنجیر برآرید

گر کافر مطلق نیم آدینه به بازار

در روی من آوازه تکبیر برآرید

بر شارع ره با می و معشوق نشینید

و آواز نی ونوش و ده وگیر برآرید

با ناله من چنگ به آهنگ بسازید

با زاری من زمزمه زیر برآرید

تا پیر بداند که شدم شهره و قلاش

مستم به در میکده پیر برآرید

بیچاره دل از کار فتاده ست چه تدبیر

این کار به اندیشه تدبیر برآرید

تیر ستمش خورده ام و جعبه عشقش

باری ز دل خسته من تیر برآرید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷چو غنچه وقت سحر حلّه‌پوش می‌آید
  2. شمارهٔ ۱۸نه چو رخت ماه سخنگو بود
  3. شمارهٔ ۱۹یا ترک من بی دل غمخوار بگوئید
  4. شمارهٔ ۲۰اگر شکایتم از هجر یار باید کرد
  5. شمارهٔ ۲۱اگر به صبر مرا با تو چاره باید کرد
  6. شمارهٔ ۲۲تا سر زلف تو شوریده و سرکش باشد
  7. شمارهٔ ۲۳دلی که با غم عشق تو همنشین گردد
  8. شمارهٔ ۲۴ای که بی چشم تو چشمی چشم من جز تر ندید
همه‌ی غزلیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.