حافظ
شمارهٔ ۹۸
باز آی که جانم به جمالت نگران است
باز آی که دل در غم هجرت به فغان است
باز آی که بی روی تو ای نور دو دیده
سیلاب سرشک از من سرگشته روان است
حافظ
ادامه‌ی اشعار منتسب
- شمارهٔ ۱۰۰ - رباعیشیرین‌دهنان عهد به پایان نبرند
- شمارهٔ ۱۰۱ - رباعییاران چو به هم دست در آغوش کنید
- شمارهٔ ۱۰۲ - رباعیعشق آتش غم در دل ویرانه نهاد
- شمارهٔ ۱۰۳ - رباعیای هر نفسی نهاده بر کف ساغر
- شمارهٔ ۱۰۴ - رباعیبنگر به چمن جمال فرخندهٔ گل
- شمارهٔ ۱۰۵ - رباعیهرگز نکنم سوز تو ای شمع چگل
- شمارهٔ ۱۰۶ - رباعیجانا چو شبی با تو به روز آوردم
- شمارهٔ ۱۰۷ - رباعیمن ترک تو ای نگار آسان ندهم
درباره‌ی حافظ
خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.