پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۱۰۵ - رباعی

هرگز نکنم سوز تو ای شمع چگل

پیدا من اگر چه هست کار مشکل

دردی که من از عشق تو دارم حاصل

دل داند و من دانم و من دانم و دل

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۱۰۷ - رباعیمن ترک تو ای نگار آسان ندهم
  2. شمارهٔ ۱۰۸ - رباعیآن به که بجامِ باده دل شاد کنیم
  3. شمارهٔ ۱۰۹ - رباعیای آن که نهند مهر و ماه از تمکین
  4. شمارهٔ ۱۱۰ - رباعیگر مست نیی مست نمایی می‌کن
  5. شمارهٔ ۱۱۱ - رباعیای رای تو صحرای امل پیمودن
  6. شمارهٔ ۱۱۲ - رباعیحافظ ورق سخن‌گذاری طی کن
  7. شمارهٔ ۱۱۳ - رباعیآنم که پدید گشتم از قدرتِ تو
  8. شمارهٔ ۱۱۴ - رباعیتا کی بود این جور و جفا کردن تو
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.