پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۱۰۷ - رباعی

من ترک تو ای نگار آسان ندهم

تا پیش زمرد خطت جان ندهم

یاقوت لبت که قوت جان است مرا

آن را به دو صد هزار مرجان ندهم

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۱۰۹ - رباعیای آن که نهند مهر و ماه از تمکین
  2. شمارهٔ ۱۱۰ - رباعیگر مست نیی مست نمایی می‌کن
  3. شمارهٔ ۱۱۱ - رباعیای رای تو صحرای امل پیمودن
  4. شمارهٔ ۱۱۲ - رباعیحافظ ورق سخن‌گذاری طی کن
  5. شمارهٔ ۱۱۳ - رباعیآنم که پدید گشتم از قدرتِ تو
  6. شمارهٔ ۱۱۴ - رباعیتا کی بود این جور و جفا کردن تو
  7. شمارهٔ ۱۱۵ - رباعیگل را دیدم نشسته بر تخت شهی
  8. شمارهٔ ۱۱۶ - رباعیگل گفت اگر دستگهی داشتمی
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.