پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۱۱۱ - رباعی

ای رای تو صحرای امل پیمودن

تا چند بر آفتاب گل اندودن

گر در دهن شیر شوی بهر طمع

آخر نه شکار کور خواهی بودن

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۱۱۳ - رباعیآنم که پدید گشتم از قدرتِ تو
  2. شمارهٔ ۱۱۴ - رباعیتا کی بود این جور و جفا کردن تو
  3. شمارهٔ ۱۱۵ - رباعیگل را دیدم نشسته بر تخت شهی
  4. شمارهٔ ۱۱۶ - رباعیگل گفت اگر دستگهی داشتمی
  5. شمارهٔ ۱۱۷ - رباعیکم گوی به جز مصلحت خویش مگوی
  6. شمارهٔ ۱۱۸ - در اصل از آن عبدالمجید تبریزی شاعر پیشکسوت حافظاگر ز کوی تو بویی به من رساند باد
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.