حافظ
شمارهٔ ۱۱۳ - رباعی
آنم که پدید گشتم از قدرتِ تو
پرورده شدم به ناز در نعمت تو
صد سال به امتحان گنه خواهم کرد
یا جرم من است بیش یا رحمت تو
حافظ
ادامه‌ی اشعار منتسب
- شمارهٔ ۱۱۵ - رباعیگل را دیدم نشسته بر تخت شهی
- شمارهٔ ۱۱۶ - رباعیگل گفت اگر دستگهی داشتمی
- شمارهٔ ۱۱۷ - رباعیکم گوی به جز مصلحت خویش مگوی
- شمارهٔ ۱۱۸ - در اصل از آن عبدالمجید تبریزی شاعر پیشکسوت حافظاگر ز کوی تو بویی به من رساند باد
درباره‌ی حافظ
خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.