حافظ
شمارهٔ ۱۰۶ - رباعی
جانا چو شبی با تو به روز آوردم
گر بی تو دمی برآورم نامردم
از مرگ نترسم پس از این کآب حیات
از چشمهٔ نوش لب لعلت خوردم
حافظ
جانا چو شبی با تو به روز آوردم
گر بی تو دمی برآورم نامردم
از مرگ نترسم پس از این کآب حیات
از چشمهٔ نوش لب لعلت خوردم
دربارهی حافظخواجه شمسالدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسانالغیب» غزلسرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوقالعادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمسالدین) و خاستگاه وی و سالهای عمر او اختلاف نظر وجود دارد....
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.