پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۱۰۹ - رباعی

ای آن که نهند مهر و ماه از تمکین

بر خاک جناب تو شب و روز جبین

با دست زبان و دل تنگم منشان

بر آتش انتظار و فارغ منشین

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۱۱۱ - رباعیای رای تو صحرای امل پیمودن
  2. شمارهٔ ۱۱۲ - رباعیحافظ ورق سخن‌گذاری طی کن
  3. شمارهٔ ۱۱۳ - رباعیآنم که پدید گشتم از قدرتِ تو
  4. شمارهٔ ۱۱۴ - رباعیتا کی بود این جور و جفا کردن تو
  5. شمارهٔ ۱۱۵ - رباعیگل را دیدم نشسته بر تخت شهی
  6. شمارهٔ ۱۱۶ - رباعیگل گفت اگر دستگهی داشتمی
  7. شمارهٔ ۱۱۷ - رباعیکم گوی به جز مصلحت خویش مگوی
  8. شمارهٔ ۱۱۸ - در اصل از آن عبدالمجید تبریزی شاعر پیشکسوت حافظاگر ز کوی تو بویی به من رساند باد
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.