پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۱۰۱ - رباعی

یاران چو به هم دست در آغوش کنید

این گردش چرخ را فراموش کنید

چون دور به من رسد نباشم بر جای

بر یاد من این دور مرا نوش کنید

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۱۰۳ - رباعیای هر نفسی نهاده بر کف ساغر
  2. شمارهٔ ۱۰۴ - رباعیبنگر به چمن جمال فرخندهٔ گل
  3. شمارهٔ ۱۰۵ - رباعیهرگز نکنم سوز تو ای شمع چگل
  4. شمارهٔ ۱۰۶ - رباعیجانا چو شبی با تو به روز آوردم
  5. شمارهٔ ۱۰۷ - رباعیمن ترک تو ای نگار آسان ندهم
  6. شمارهٔ ۱۰۸ - رباعیآن به که بجامِ باده دل شاد کنیم
  7. شمارهٔ ۱۰۹ - رباعیای آن که نهند مهر و ماه از تمکین
  8. شمارهٔ ۱۱۰ - رباعیگر مست نیی مست نمایی می‌کن
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.