پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۱۰۲ - رباعی

عشق آتش غم در دل ویرانه نهاد

زنجیر بلا بر من دیوانه نهاد

بر من نگذشت هیچ نیکی و بدی

تا پای مبارک اندر آن خانه نهاد

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۱۰۴ - رباعیبنگر به چمن جمال فرخندهٔ گل
  2. شمارهٔ ۱۰۵ - رباعیهرگز نکنم سوز تو ای شمع چگل
  3. شمارهٔ ۱۰۶ - رباعیجانا چو شبی با تو به روز آوردم
  4. شمارهٔ ۱۰۷ - رباعیمن ترک تو ای نگار آسان ندهم
  5. شمارهٔ ۱۰۸ - رباعیآن به که بجامِ باده دل شاد کنیم
  6. شمارهٔ ۱۰۹ - رباعیای آن که نهند مهر و ماه از تمکین
  7. شمارهٔ ۱۱۰ - رباعیگر مست نیی مست نمایی می‌کن
  8. شمارهٔ ۱۱۱ - رباعیای رای تو صحرای امل پیمودن
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.