حافظ
شمارهٔ ۹۷ - رباعی
تا حکم قضای آسمانی باشد
کار تو همیشه کامرانی باشد
جامی که ز دست یاد خود نوش کنی
سرمایهٔ عیش جاودانی باشد
حافظ
ادامه‌ی اشعار منتسب
- شمارهٔ ۹۹ - رباعیبا مردم نیک بد نمی‌باید بود
- شمارهٔ ۱۰۰ - رباعیشیرین‌دهنان عهد به پایان نبرند
- شمارهٔ ۱۰۱ - رباعییاران چو به هم دست در آغوش کنید
- شمارهٔ ۱۰۲ - رباعیعشق آتش غم در دل ویرانه نهاد
- شمارهٔ ۱۰۳ - رباعیای هر نفسی نهاده بر کف ساغر
- شمارهٔ ۱۰۴ - رباعیبنگر به چمن جمال فرخندهٔ گل
- شمارهٔ ۱۰۵ - رباعیهرگز نکنم سوز تو ای شمع چگل
- شمارهٔ ۱۰۶ - رباعیجانا چو شبی با تو به روز آوردم
درباره‌ی حافظ
خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.