پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۹۶ - رباعی

بردار دل از مادر دهر ای فرزند

با نصف اخیر شوهرش در پیوند

بی قلب ندانی که چنین نقادی

چون حافظ اگر شوی به رویش خرسند

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۹۸باز آی که جانم به جمالت نگران است
  2. شمارهٔ ۹۹ - رباعیبا مردم نیک بد نمی‌باید بود
  3. شمارهٔ ۱۰۰ - رباعیشیرین‌دهنان عهد به پایان نبرند
  4. شمارهٔ ۱۰۱ - رباعییاران چو به هم دست در آغوش کنید
  5. شمارهٔ ۱۰۲ - رباعیعشق آتش غم در دل ویرانه نهاد
  6. شمارهٔ ۱۰۳ - رباعیای هر نفسی نهاده بر کف ساغر
  7. شمارهٔ ۱۰۴ - رباعیبنگر به چمن جمال فرخندهٔ گل
  8. شمارهٔ ۱۰۵ - رباعیهرگز نکنم سوز تو ای شمع چگل
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.