پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۹۳ - رباعی

نوباوهٔ گلبن جوانی عشق است

سرمایهٔ عمر جاودانی عشق است

چون خضر گر آب زندگانی طلبی

سرچشمهٔ آب زندگانی عشق است

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۹۵ - رباعینام بت من که مه ز رویش خجل است
  2. شمارهٔ ۹۶ - رباعیبردار دل از مادر دهر ای فرزند
  3. شمارهٔ ۹۷ - رباعیتا حکم قضای آسمانی باشد
  4. شمارهٔ ۹۸باز آی که جانم به جمالت نگران است
  5. شمارهٔ ۹۹ - رباعیبا مردم نیک بد نمی‌باید بود
  6. شمارهٔ ۱۰۰ - رباعیشیرین‌دهنان عهد به پایان نبرند
  7. شمارهٔ ۱۰۱ - رباعییاران چو به هم دست در آغوش کنید
  8. شمارهٔ ۱۰۲ - رباعیعشق آتش غم در دل ویرانه نهاد
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.