پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۹۱ - رباعی

با دوست نشین و باده و جام طلب

نوش از لب آن سرو گل‌اندام طلب

مجروح چو راحت جراحت طلبد

گو از سر نیش زین حجام طلب

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۹۳ - رباعینوباوهٔ گلبن جوانی عشق است
  2. شمارهٔ ۹۴ - رباعینه جان تو با سر الهی پرداخت
  3. شمارهٔ ۹۵ - رباعینام بت من که مه ز رویش خجل است
  4. شمارهٔ ۹۶ - رباعیبردار دل از مادر دهر ای فرزند
  5. شمارهٔ ۹۷ - رباعیتا حکم قضای آسمانی باشد
  6. شمارهٔ ۹۸باز آی که جانم به جمالت نگران است
  7. شمارهٔ ۹۹ - رباعیبا مردم نیک بد نمی‌باید بود
  8. شمارهٔ ۱۰۰ - رباعیشیرین‌دهنان عهد به پایان نبرند
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.