پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۸

در حجاب خرقه و دستار، مستی خوشتر است

در لباس شیخ و زاهد، می پرستی خوشتر است

از می گلگون سفالین کاسه را زرین کنند

عیش و عشرت در زمان تنگدستی خوشتر است

جمع و آسایش در این صد پاره ده رنگ نیست

نیستی گر خوش بود در شکل هستی خوشتر است

تاج رفعت را سر آتش نژادان در خور است

خاکزادان را همان آئین پستی خوشتر است

عاقلان را گر ز تدبیر و تامل چاره نیست

عاشقان را بی مبالاتی و چستی خوشتر است

دوش در دیر مغان مغزاده مستانه گفت

بت پرستی شیخ را از خود پرستی خوشتر است

در میان حال هشیاری و مستی عالمی است

خوش، که هم از خوشیاری هم ز مستی خوشتر است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۰این خانه که پیوسته در او جوش و خروش است
  2. شمارهٔ ۸۱دلم در سینه چون ساغر بجوش است
  3. شمارهٔ ۸۲ما روی بمیخانه و زاهد بحجاز است
  4. شمارهٔ ۸۳آب بودم صحبت آذر گلابم کرده است
  5. شمارهٔ ۸۴شه وجود عجب قاصدی فرستاده است
  6. شمارهٔ ۸۵دستار تو ای شیخ که صد حلقه فزون است
  7. شمارهٔ ۸۶بکیش زاهدان گرمی حرام است
  8. شمارهٔ ۸۷زمامم در کف پیری فقیر است
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.