پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۷

شکسته زلف یکی ترک مست یار منست

که آرمیده چو جان سخت در کنار من است

بهر چه امر کند من باختیار ویم

بهر چه حکم کنم او باختیار من است

شبی که دیرتر آیم بخانه از بازار

نشسته بر در مشکو بانتظار من است

بگرد مشکوی من غم گذر نیارد کرد

که دل فریبی از اینگونه غمگسار من است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۹در محفل اغیار همه غنج و دلال است
  2. شمارهٔ ۸۰این خانه که پیوسته در او جوش و خروش است
  3. شمارهٔ ۸۱دلم در سینه چون ساغر بجوش است
  4. شمارهٔ ۸۲ما روی بمیخانه و زاهد بحجاز است
  5. شمارهٔ ۸۳آب بودم صحبت آذر گلابم کرده است
  6. شمارهٔ ۸۴شه وجود عجب قاصدی فرستاده است
  7. شمارهٔ ۸۵دستار تو ای شیخ که صد حلقه فزون است
  8. شمارهٔ ۸۶بکیش زاهدان گرمی حرام است
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.