پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۷۷

ای بار خدا ره بسوی خویش نمایم

راهی بدر خانه درویش نمایم

ای بارخدا راه پس و پیش ندانم

از لطف یکی راه پس و پیش نمایم

در حلقه تشویش درون سخت بماندم

بیرون شدن از حلقه تشویش نمایم

در فکر کم و بش شدم سخت گرفتار

آئین رهیدن ز کم و بیش نمایم

کیشی که پسند تو نشد نیک ندانم

کیشی که پسندی تو، همان کیش نمایم

ره سوی در خویش و بسز منزل درویش

یعنی ره بیرون شدن از خویش نمایم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷۹شبی که تنگ لبت را چو جان ببر گیرم
  2. شمارهٔ ۲۸۰ایکاش که چون موی ابر روی تو افتم
  3. شمارهٔ ۲۸۱با سر زلف پریش تو کشاکش دارم
  4. شمارهٔ ۲۸۲ما چرا سخت در این حلقه گرفتار شدیم
  5. شمارهٔ ۲۸۳دیوانه‌ام دیوانه‌ام
  6. شمارهٔ ۲۸۴ما بسی مرحله دور و دراز آمده ایم
  7. شمارهٔ ۲۸۵تشویش بدو زشت و کم و بیش نداریم
  8. شمارهٔ ۲۸۶برخیز که گرد دل درویش برآئیم
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.