پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۸۶

برخیز که گرد دل درویش برآئیم

در چاره اندوه و غم خویش برآئیم

اندیشه و تشویش ز جا برده دل ما

یکباره ز اندیشه و تشویش بر آئیم

باشیم گرفتار کم و بیش جهان چند

برخیز که از فکر کم و بیش برآئیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۸۸سبحه را دیشب بشیخ شهر بردم ارمغان
  2. شمارهٔ ۲۸۹نز خدایم میتوان بگریختن
  3. شمارهٔ ۲۹۰گر نیستی از عاشقان از عاشقی افسانه کن
  4. شمارهٔ ۲۹۱بنده را سر بر آستان بودن
  5. شمارهٔ ۲۹۲جان و تن را به عشق سودا کن
  6. شمارهٔ ۲۹۳ترکانه سحر تاخته آمد بسر من
  7. شمارهٔ ۲۹۴وقت سحر آمد ، هله ترتیبِ سحر کن،
  8. شمارهٔ ۲۹۵شب آمد جام می را مرحبا کن
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.