پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۵

مده بغمزه اجازت دو چشم جادو را

کمانکشی تو میاموز ترک و هندورا

مکش کمان و مزن تیر، ما گرفتاریم

بصید خسته میازار دست و بازو را

چه حاجتت به کمان و چه احتیاج به تیر

که تیره غمزه بس است آن کمان ابرو را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷آنکو سرشت مهر تو اندر سرشت ما
  2. شمارهٔ ۲۸پر کن از خم می کدوی مرا
  3. شمارهٔ ۲۹من خرابم شش جهت آباد باشد یا خراب
  4. شمارهٔ ۳۰ایدو زلفت سپاه بی ترتیب
  5. شمارهٔ ۳۱چشم تو امشب شده مست از شراب
  6. شمارهٔ ۳۲برخیز و در قدح فکن آن جوهر مذاب
  7. شمارهٔ ۳۳ایکه گوئی شاه خوبانرا وفائی نیست، هست
  8. شمارهٔ ۳۴در کوی عشقبازی ننگ است و نام نیست
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.