قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۷۵
از قدر هنر، بی‌هنران را چه خبر؟
نیکو نبود نفی هنر ز اهل هنر
مقدار سخن، سخن‌شناسان دانند
پوشیده مباد از گوهرسنج، گوهر
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۷۷چون رفت ازین گنبد فیروزه حصار
- شمارهٔ ۳۷۸انسان که طفیل او فلک راست مدار
- شمارهٔ ۳۷۹زردست اگرچه چهره عاشق زار
- شمارهٔ ۳۸۰در گلشن دهر تا خزان است و بهار
- شمارهٔ ۳۸۱تا دیده سرشک لاله‌گون آرد بار
- شمارهٔ ۳۸۲از اصل، ز فرع، فکر دوری‌ست فرار
- شمارهٔ ۳۸۳گر خانه چشم من بود تیره و تار
- شمارهٔ ۳۸۴از درد نکرد دیده‌ام ضعف اظهار
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.